Litium, við atomnummari 3 og atomvekt 6,941, er lættasta alkalimetalevnið. Fyri at betra um trygdina og spenningin hava vísindafólk funnið uppá tilfar sum grafit og litiumkoboltoxid til at goyma litiumatom. Molekylbygnaðurin í hesum tilfari myndar nanoskala goymslugitter, sum kunnu goyma litiumatom. Soleiðis eru súrevnismolekylini, sjálvt um battaríhúsið brotnar og súrevni kemur inn, ov stór til at passa inn í hesi smáu goymslugitterini, og tað forðar litiuatomini í at koma í samband við súrevni og harvið sleppa undan spreinging.
Eftir at hava fingið elektronir, krystallisera hesar litiumjonir á yvirflatuni á tilfarinum, sum eins og yvirløðing er ein vandi. Um battaríhúsið brotnar, hendir ein spreinging. Tí skal verjan av litium-ion battaríum fevna um í minsta lagi trý element: eitt ovara mark fyri løðingarspenning, eitt niðara mark fyri útløðingarspenning og eitt ovara mark fyri streymi. Yvirhøvur er umframt litiumbattaríkyknurnar eitt verndarkort í einum litiumbattarípakka, sum í høvuðsheitum veitir hesar tríggjar verjurnar. Hesar tríggjar verjurnar frá verndarplátuni eru tó greitt ikki nøktandi, og litiumbattaríspreingingar henda framvegis ofta um allan heimin. Fyri at tryggja trygdina í battarískipanum er neyðugt við eini gjøllari greining av orsøkunum til battaríspreingingar.
